GeoTagged, [N32.26299, W77.18222]
Om acht uur worden we gebeld dat onze taxi er is. Als we naar beneden lopen zien we de hotel eigenaar al met Ganesha, die vanaf nu met ons mee zal rijden, onder de arm richting auto. Er is achterin nog een stoel over en daar wordt Ganesha op gezet. Veiligheidsgordel om, klaar!
Nadat we de rekening betaald hebben krijgen we alle drie door een van de Tibetaanse vrouwen ter afscheid een traditionele witte sjaal omgehangen. Dan gaan we op pad.
De weg is extreem bochtig en na een paar uur voelen we ons alle drie een beetje vervelend. Rond twaalf uur stoppen we in een wegrestaurantje voor de lunch en daarna voelen we ons gelukkig wat beter. De weg blijft echter bochtig en druk en vrijwel iedereen rijdt te hard. Bij het inhalen zitten we soms ook met samengeknepen billen maar nog steeds gaat alles goed. In een klein dorpje gaat het echter bijna mis. Een hard rijdende ons tegemoetkomende bus wijkt uit voor een plotseling stoppende andere bus en komt recht op onze auto af. Onze chauffeur moet bovenop de rem en met gierende banden komen we tot stilstand terwijl luchtdruk van de bus die ons op het nippertje mist tegen de auto klapt. We halen alle vier even diep adem. Dat was schrikken...
De valleien waar we doorrijden worden steeds mooier. De zon is weer gaan schijnen en dat is na een paar dagen in de mist ook wel fijn. We zien onderweg veel groepen apen en opeens ruiken we de onmiskenbare geur van wiet. Er staan overal langs de kant van de weg wietplanten, maar goed dat Ab Klink hier niet woont, hij zou ze direct verbieden! Vernietigen, alle 721 miljard plantjes in India! ;-)
Op 50 kilometer vanaf Manali ligt het stadje Kullu. De rivier de Beas stroomt ook hier doorheen en er zijn talloze bedrijfjes langs de rivier die raften aanbieden. Het water ziet er extreem geschikt voor uit, helaas past het vandaag niet in het programma.
Om vier uur rijden we Manali binnen. We vragen onze chauffeur ons naar Old Manali, een paar kilometer de berg op te brengen. Dit deel van Manali is een hippie-dorpje en erg geliefd bij backpackers. Barth en ik hebben hier in 2001 ook een paar dagen gezeten en het erg naar ons zin gehad. Tarah is bij het zien van alle winkeltjes ook direct enthousiast: als zij maar kan shoppen is ze al snel tevreden!
Het is nog niet zo gemakkelijk om een kamer te vinden. Ondanks het feit dat het laagseizoen is zijn er extreem veel toeristen en veel hotels en guesthouses zijn vol. Uiteindelijk vinden we een fijne kamer met twee 2-persoons bedden in Drifter's. We rusten even een tijdje uit van de rit, brengen wat wasgoed naar een laundry-service en gaan dan in het restaurantje van het hotel eten. We hebben alle drie wat hoofdpijn, waarschijnlijk door de hoogte. We zitten nu op ongeveer 2075 meter hoogte en dat merk je toch wel even. Gelukkig doet een paracetamolletje wonderen. Het is supergezellig in het restaurantje en we besluiten er nog een tijdje te blijven kaarten. Old Manali bevalt tot nu toe weer prima!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten