GeoTagged, [N28.53866, W77.08661]
Om kwart voor vijf gaat de wekker. We hebben de avond van tevoren met de bootman afgesproken dat we om half zes met hem een twee uur durende boottocht over de Ganges gaan maken. Hij staat al op ons te wachten. De boot is er nog niet, die wordt even later door een jong mannetje gebracht. Blijkbaar doet onze bootman zelf niets want net als gisteren gaat hij zelf op de voorkant van de boot zitten en laat het roeiwerk aan de ander over. We varen eerst stroomopwaarts richting Assi Ghat. Achter ons komt de zon als een prachtige rode bol op.
Er is wel bedrijvigheid op de oever maar het zicht op de ghats en daarmee ook op de mensen die de puja-ceremonie uitvoeren wordt ons door de vele boten die er liggen ontnomen. Het komt mij ook voor dat er in 1995 veel meer mensen de ceremonie uitvoerden. Bij deze ceremonie dompelen pelgrims zichzelf onder in de Ganges en laten ze, onder het uitspreken van gebeden, Gangeswater uit een goudkleurige pot lopen. We zien maar een enkeling dit doen, de anderen zijn zich slechts aan het wassen.
Tijdens het varen ontstaat een discussie over de prijs. De man wil weer teveel geld. Het begint me de keel uit te hangen. Ik voel me al niet zo lekker en dan dat constante onderhandelen, ik ben d'r helemaal klaar mee. De boottocht valt mij helemaal wat tegen, het maakte vijftien jaar geleden veel meer indruk. Ik ben dan ook blij dat we weer in het hotel zijn. We nemen een ontbijtje op het terras en chillen een beetje. In de loop van de ochtend blijkt dat ik een behoorlijke 'Delhi-belly' heb en ik word in de uren erna steeds zieker. Toch blijkbaar ergens mijn karma verpest in de afgelopen dagen...
Tarah gaat er ondertussen alleen op uit. Ze komt al snel een jongen tegen die haar rondleidt door de smalle straatjes en haar meeneemt naar een aantal tempels en nog weer naar de burning ghats. Meeste indruk hier maakte wel het geluid van een ontploffend hoofd, begrepen we later van haar. Ook vraagt de jongen haar of ze naar een waarzegger wil. Dat lijkt haar wel grappig maar al snel blijkt dat de man belachelijk hoge prijzen vraagt en als ze weigert de guilt-trip kant opgaat. Als ze weigert een donatie te geven voor het goede doel begint de man een preek te geven en dan is Tarah er ook klaar mee en vertrekt zonder dat hij ook maar iets aan haar heeft verdiend. Klasse!
Als ze in de middag terugkomt sta ik op mijn kop van de maagkrampen. Als we aan het eind van de middag toch maar kiezen voor een antibiotica kuur en Barth de weg gaat vragen naar de dichtstbijzijnde apotheek spreken twee Spaanse meisjes hem aan, ze hebben een kuur bij zich die ik mag hebben. De rest van de dag gaat grotendeels aan mij voorbij, ben te ziek om er veel van mee te krijgen en val uiteindelijk in slaap.
Ook voor Tarah en Barth gaat de rest van de dag rustig voorbij. Op de foto zie je hen terwijl ze beneden in de Ganges een lijk voorbij zien drijven ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten