GeoTagged, [N31.08411, W77.15926]
Wat een nacht... Door aanhoudend hondengeblaf in het dorp duurde het lang voordat we in slaap vielen. Toen begon het hard te regenen wat op het golfplaten dak boven ons klonk als tromgeroffel. En vanaf vroeg vanochtend zitten er duiven op het dak te koeren en te schuifelen. We hebben betere nachten gehad...
Voordat we vertrekken maken we eerst nog een wandeling rond het meertje. Er zitten enkele grote troepen apen langs het meer die niet aldoor even vriendelijk lijken. Ze trekken met veel gekrijs en vertoon langs het water en maken ruzie met de honden die er ook lopen. In één hoek van het meertje hangen allemaal boeddhistische vlaggen, bij een ander deel staat Eden Sihk-tempel en een stukje verderop komen we bij een Hindu-tempel. Hier zit ook weer een troep apen die meelift op de populariteit van een grote school vissen. Bij het water staN diverse mensen gepoft rijst, maïs en andere lekkernijen te verkopen die aan de vissen gevoerd kunnen worden. De apen staan met de voeten in het water om ook een graantje mee te kunnen pikken. Er is veel gekrijs en gedraaf bij de apen en af en toe moeten ze met stokken weggejaagd worden. Het is een leuk en door de kleding van de Indiase vrouwen bont spektakel.
We wandelen door de smalle straatjes van Rewalsar terug naar het hotel waar onze chauffeur al op ons staat te wachten. Gedurende de uren die volgen rijden we door mooie valleien naar een hoogte (of eigenlijk laagte) van 900 meter. Het blijft ons verbazen dat over deze weggetjes die niet breder zijn dan een meter of drie tot vier bussen en vrachtwagens rijden en ze elkaar ook nog kunnen passeren en inhalen zonder dat er eentje het ravijn indondert!
Tegen half vier zien we Shimla liggen. Het wordt qua verkeer ook gelijk een stuk drukker dus het duurt wel even voor we in het centrum zijn. Shimla is gebouwd op een heuvelrug en ligt op 2205m hoogte. Tot de Britten er arriveerden was het niets meer dan een slaperig bergdorpje, Shyamala genaamd. De Schot Charles Kennedy bouwde er in 1822 zijn zomerhuis en rond 1864 was Shimla officieel de zomerhoofdstad van de Raj. Tot 1939 vluchtte de gehele Indiase regering hierheen om te ontsnappen aan de zinderende hitte in de steden.
Het bekendste deel van de stad is The Mall, een voetgangersgebied. Hier beginnen ook de kleine winkelstraatjes die de Middle en Lower Bazar vormen.
We moeten het laatste stukje naar het hotel lopen omdat het onmogelijk is om er per auto te komen. Shimla lijkt een enorm parkeerprobleem te hebben, overal staan auto's geparkeerd. Hotel White is schoon en simpel en op een paar honderd meter van The Mall gelegen. Er moet een bed bijgeplaatst worden en we wachten tot de medewerker van het hotel de bedden heeft opgemaakt. Dan gaan we richting Mall. Meest in het oog springende gebouw hier is de Christ Church kerk. Het is de op één na oudste kerk in Noord-India en het is gebouwd tussen 1846 en 1857. We lopen er even naar binnen maar omdat de schoenen weer uitmoeten (wat apart is, da's toch echt geen gewoonte bij de christenen) kijken we alleen even om het hoekje.
We wandelen verder over the Mall. Het is er druk, het zijn voornamelijk Indiase toeristen. Dan duiken we de Bazaar in. Erg interessant is het niet, er worden voornamelijk artikelen voor de locale bewoners verkocht. Na zo'n anderhalf uur zijn we er dan ook wel klaar mee. De Bazaar ligt in lagen tegen de berg aan dus we moeten een behoorlijk stel trappen op om weer bij the Mall uit te komen. Als we bijna boven zijn zien we een Chinees restaurantje. We hebben wel 's zin in iets anders dan Indiaas of Italiaans dus we gaan naar binnen. Echt schoon is het er niet, je kunt er letterlijk van de vloer eten. En dat vinden de kakkerlakjes die er rondlopen waarschijnlijk heel fijn! Maar het eten blijkt prima te zijn en zonder kakkerlakken :)
Op de terugweg naar het hotel stoppen we nog even bij een rollerskate ring. Leuk, denken we. Het is echter enorm sneu. Twee kinderen krabbelen over de baan en er zitten wat verveelde ouders langs de baan. We glippen er snel weer tussenuit. Het is nog erg vroeg als we gaan slapen. Tarah en ik hebben allebei hoofdpijn, mogelijk omdat we toch wat te weinig hebben gedronken voor de hoogte waar we op zitten. En morgen hebben we een lange dag voor de boeg terug naar Delhi!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten