Taj Mahal dag! Om kwart over vijf gaat de wekker maar als we buiten komen blijkt dat we eigenlijk al wat te laat zijn, de zon is al op. Bij de poort worden we gefouilleerd en worden onze tassen doorzocht. Tarah's sjaal wordt in beslag genomen omdat er religieuze afbeeldingen op staan en zo ook onze microfoon voor de videocamera en de afstandsbediening voor het fototoestel. We kunnen ze later weer ophalen. Dan zijn we binnen. Via de binnenplaats lopen we naar de poort en daar staat ze, het mooiste liefdessymbool ooit gebouwd: de Taj Mahal.
Voor wie het niet weet: de Taj Mahal is gebouwd in opdracht van keizer Shah Jahan als aandenken aan zijn vrouw Mumtaz die overleden is tijdens de geboorte van hun 14e kind in 1653. De Shah zijn hart was gebroken, hij zou door zijn verdriet in één nacht grijs zijn geworden. In hetzelfde jaar is gestart met de bouw van de Taj Mahal. Het hoofdgebouw zou in acht jaar gebouwd zijn maar het zou tot 1653 duren voordat het hele complex klaar was. Niet lang daarna werd de Shah onttroond door zijn zoon Aurangzeb en gevangen gezet in Agra Fort. Hier zal hij, met uitzicht op de Taj Mahal waar zijn geliefde Mumtaz ligt, de rest van zijn dagen slijten tot hij in 1666 overlijdt en naast Mumtaz wordt begraven.
We lopen langzaam al fotograferend naar de Taj. Het is werkelijk een schitterend bouwwerk. Meer dan 20.000 arbeiders hebben er aan gewerkt en er zijn zelfs specialisten uit Europa gehaald om de verfijnde marmeren panelen en de inleg van halfedelstenen te maken. In 2002 is de Taj schoongemaakt met een mengsel van aarde, melk en limoen wat ooit door Indiase vrouwen werd gebruikt om hun huid te verjongen.
We blijven een kleine drie uur bij de Taj en gaan dan ontbijten in een rooftop restaurantje. Vervolgens stappen we in een autoriksja richting Agra Fort.
Het fort is een van de mooiste Moghul forten in India. Het is gemaakt van rood zandsteen en ligt, net als de Taj Mahal aan de Yamuna rivier. Het fort is ook door keizer Akbar gebouwd, de bouw is in 1565 gestart. Shah Jahan heeft er nog enkele marmeren delen aangebouwd. Het was bedoeld als militair fort maar (gelukkig, want het is een prachtig fort) heeft Shah Jahan er een paleis van gemaakt voor het gedurende acht jaar zijn gevangenis werd.
Met de autoriksja laten we ons naar de Itimad-Ud-Daulah, de tombe van Mizra Ghiyas Beg, de grootvader van Mumtaz brengen. De bijnaam van de tombe "Baby Taj" heeft het gekregen omdat het lijkt op de Taj. Het is veel kleiner en minder imposant maar het ziet er verfijnder uit door de inleg van de marmeren panelen.
Het is bloedheet en de zon schijnt onverbiddelijk. We hebben het eigenlijk wel een beetje gehad voor vandaag maar laten ons toch nog naar de oever van de rivier brengen voor een uitzicht op de Taj vanaf de andere kant van de Yamuna. Er is er een parkje aangelegd waar we eerst doorheen wandelen en dan zien we de Taj weer liggen. Ook vanaf hier, met de rivier op de voorgrond, is de aanblik magnifiek. Dit gebouw verveelt echt nooit...
Als we later in het hotel een dutje hebben gedaan gaan Tarah en Barth op stap om postzegels te kopen. Het blijkt dat het postkantoor zeker 5km van het hotel ligt dus nemen ze een fietsriksja. De berijder is blij met hun klandizie, ze zijn de eerste klanten van de dag. Hij vraagt ze honderd uit over van alles en nogwat (waar de man de adem vandaan haalt tijdens zo'n fietstocht is onbegrijpelijk) en net voor sluitingstijd levert hij z'n vrachtje af bij het postkantoor.
We gaan een hapje eten bij hetzelfde restaurant als vanochtend om hopelijk nog iets van een zonsondergang te zien maar het is te bewolkt.
Weer terug in het hotel wachten we tot het kwart voor elf is. We hebben met de autoriksjarijder van vanmiddag afgesproken dat hij ons naar het station rijdt. Hij staat al op ons te wachten en levert ons keurig op tijd bij Agra Cantt af. De trein komt net binnenrijden en we zoeken onze coupé. We schrikken een beetje, want deze trein is nog een maatje ouder en viezer dan de vorige. Tot overmaat van ellende blijkt er op de grond bij onze bedden een flinke plas kots te liggen. Op dat soort momenten verlang ik naar de properheid in de Chinese treinen... We ruimen de kots zo goed en zo kwaad als mogelijk op en installeren ons op de bedden. Iemand vraagt nog aan ons waarom we geen eerste klas bedden met airco hebben geboekt. En dat vraag ik mezelf op dat moment ook af...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten